Σελίδες
- Λεπτομέρειες
Τα παραδοσιακά κυπριακά εργαλεία αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αγροτικής και λαϊκής κληρονομιάς του νησιού αντικατοπτρίζοντας το μόχθο και την δημιουργικότητα των κατοίκων της υπαίθρου τα εργαλεία αυτά χωρίζονται κυρίως σε γεωργικά κτηνοτροφικά οικιακά και χειροτεχνίας τα γεωργικά και κτηνοτροφικά εργαλεία όπως η τσάπα, το σκαλιστήρι, το κλαδευτήρι το πατητήρι και το αλέτρι. Τα οικιακά εργαλεία ήταν η φουκού, τα πιθάρια, οι κούζες, η σκάφη και τα εργαλεία χειροτεχνίας ήταν το αδράχτι.
Παϊσιος Στυλιανίδης, Β1
- Λεπτομέρειες
Η κυπριακή παραδοσιακή φορεσιά: είναι πλούσια σε χρώματα και κεντήματα αποτελούμενη κυρίως από την φουντωτή βράκα και το λευκό πουκάμισο στους άντρες και την Σαγιά στις γυναίκες που ήταν ένα ριγέ φόρεμα πάνω από λευκό πουκάμισο συνδυασμένο με σάρκα κοντή ζακέτα παντελόνι ένα εντυπωσιακό κέφαλο δέσιμο με μαντήλια, καρφίτσες και πολλά ασημένια κοσμήματα όπως η ζώνη και σταυρός. Κάθε περιοχή της είχε τις δικές τις παραλλαγές με ιδιαίτερη έμφαση στα χειροποίητα υφάσματα και τα κεντήματα.
Α και Β. Μπαλάν Αναστασία ΒΕ2, ΑλΜουσταφά Φατιμα Γ3
Γ. Πασενίδου Άννα Μαρία, Β2
- Λεπτομέρειες
Το συγκεκριμένο είδος υφαντού αναπτύχθηκε στην επαρχία Πάφου, με κεντρικό χωριό τη Φύτη, το κυριότερο κέντρο υφαντικής της επαρχίας, απ’ όπου πήρε και το όνομα του το υφαντό. Το φυθκιώτικο αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κεντήματα του αργαλειού της κυπριακής υπαίθρου και ανήκει στην κατηγορία των παλαιότερων χειροτεχνημάτων του τόπου μας. Ανάγεται στη μεσαιωνική περίοδο της Κύπρου (12ος-16ος αιώνα).
Κύριο χαρακτηριστικό των υφαντών αυτών είναι ότι η υφάντρα δημιουργεί ανάγλυφα χρωματιστά σχέδια σε ποικίλα γεωμετρικά μοτίβα, περνώντας τα νήματα με τα δάκτυλα της ή με το μακούτζιν (σαΐττα). Τα διακοσμητικά θέματα δημιουργούνται με τη μετρημένη εναλλαγή, σύμφωνα με το σχέδιο, χρωματιστών δεσμών κλωστών. Η υφάντρα χρησιμοποιεί ειδικό παραδοσιακό αργαλειό, τον οποίο κατασκεύαζαν μάστορες της περιοχής. Τα έργα που φιλοτεχνούσαν οι υφάντρες ονομάζονταν πλουμιστά της βούφας και τα σχέδια τους πλουμιά.
Τα μοτίβα που δημιουργούνται στον αργαλειό θυμίζουν μοτίβα της αρχαίας κυπριακής αγγειοπλαστικής αλλά τα ονόματα που τους έδιναν σχετίζονταν με αντικείμενα και παραστάσεις της καθημερινής ζωής των κατοίκων όπως: οι φοινικούδες, τα ανθρωπούδκια, οι κορούες, το παπούτσι του δασκάλου, τα σταυρούθκια και άλλα. Στο τέλος κάθε πλουμιού υπήρχαν τα κρόσια με τα φλοκκούθκια, άσπρα ή χρωματιστά, που δένονταν στο χέρι. Τέλος, ένα άλλο χαρακτηριστικό των φυθκιώτικων είναι ότι έχουν καλή και ανάποδη πλευρά.
Α. Μπαλάν Αναστασία, ΒΕ2
Β. Μαθητικές δημιουργίες κατά τη διάρκεια των βιωματικών εργαστηρίων
- Λεπτομέρειες
Η λέξη κούζα προήλθε, πιθανώς, από την αρχαία ελληνική κύβη, που σημαίνει κεφαλή, απ' όπου και κουζούπα (=η κεφαλή του φυτού του αμπελιού) και κουζάλιν.
Η μικρού μεγέθους κούζα λέγεται κουζίν (το) ή και κουζούιν (το).
Δοχείο νερού, στάμνα που κατασκευάζεται με κόκκινο πορώδη πηλό κι έχει ένα μόνο χερούλι. Το σχήμα του σώματός της είναι στρογγυλωπό, ώστε μπορεί εύκολα να γέρνει για να παίρνει απ' αυτήν νερό η οικοκυρά. Είναι το παραδοσιακό κυπριακό αγγείο που χρησιμοποιούσαν παλαιότερα οι γυναίκες σ' όλη την Κύπρο για να μεταφέρουν στα σπίτια τους νερό από το πηγάδι, όταν δεν υπήρχε ακόμη διακλάδωση τρεχούμενου νερού στις κατοικίες.
Τίτλος: «Κούζες που μιλάνε»
Α. Αθανασίου Μαρίνος, Α1
Β. Νικολάου Άνθια, Α3
Γ. ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ:
- Γκόργκις Αγιαντ Λούνα, Β1
- Γκόργκις Ζιγιάτ Ασκα, Β1
- Αναστασίου Μαρίνα, Β1
- Αλ Σαϊτε Τασνέμ, ΒΕ2
- Τζιωρτζή Παναγιώτα,Β1
- Ρομπού Μαρία Ελίνα, ΑΕ1
- Κωνσταντή Κυριακή, Β1
Δ. Σαββίδης Νικόλας, Α1
Ε. Κωνσταντίνου Δέσποινα, Α1
ΣΤ. Χάρκα Άντρια, Β3
- Λεπτομέρειες
Η παραδοσιακή κυπριακή γυναικεία στολή χαρακτηρίζεται από την κομψότητα και τη χρήση μεταξωτών υφασμάτων (σαγιά), με κύρια μέρη το πουκάμισο, το βρατζίν (εσώρουχο), τη σαγιά (ανοιχτό φόρεμα), το μαντήλι της κόξας και πλούσιο κεφαλόδεσμο με σπλίγκες και κοσμήματα. Κυρίαρχα χρώματα είναι το κόκκινο, το μπλε και το άσπρο, με έμφαση στη λεπτομερή κέντηση.
Τίτλος: «Παραδοσιακή φορεσιά»
Τα έργα είναι εμπνευσμένα από την κυπριακή παραδοσιακή φορεσιά και αποτυπώνουν τη σχέση του παρελθόντος με το παρόν. Φυσικά υλικά, όπως όσπρια, ύφασμα και κουμπιά, ενώνονται για να ζωντανέψουν χρώματα, σχήματα και μνήμες της κυπριακής παράδοσης. Κάθε στοιχείο συμβολίζει τη φροντίδα, την ταυτότητα και την ιστορία του τόπου μας.
Α. Κούρου Σωτηρία, Β3
Β. Προκοπίου Άντρεα, Β3
Γ. Σταθοπούλου Αδαμαντία, Α2
Δ. Κωνσταντίνου Άντρια, Γ1
Ε. Αλμπραχαρ Έιντζι, Β3
ΣΤ. Παναγιώτου Ιζαμπέλλα, Β2
Ζ. Μπαλάν Αναστασία, ΒΕ2
Η. Οδιάτη Μυρσίνη, Γ3
Θ. Σεργίου Ευδοκία, Β2
Ι. Κοτελέα Πάουλα, Γ2
Κ. Γεωργίου Θέα, Α3